รีวิวภาพยนตร์"In My Mother’s Skin (2023) ร่างลวง"

ใช้เวลาไม่นานนักที่ In My Mother's Skin จะได้รับผลรวม ภายในไม่กี่นาทีแรก ภาพยนตร์สยองขวัญจากนักเขียนและผู้กำกับ Kenneth Dagatan จะนำคุณไปสู่ภาพที่น่าสยดสยองของสิ่งมีชีวิตกินเนื้อ และบอกตามตรงว่ามันไม่เคยยอมแพ้เลย นี่คือเทพนิยายที่โชกเลือด เป็นเรื่องราวที่ผสมผสานนิทานพื้นบ้านและประวัติศาสตร์เข้าด้วยกันในลักษณะที่ชวนให้นึกถึงผลงานกำหนดนิยามของกิลเลอร์โม เดล โตโร เรื่อง Pan’s Labyrinth แต่กลับน่ากลัวกว่ามาก

ภาพยนตร์เรื่องนี้เกิดขึ้นในฟิลิปปินส์ในปี 1945 ในช่วงเสื่อมโทรมของสงครามโลกครั้งที่สอง โดยมีกองกำลังญี่ปุ่นเข้ายึดครองประเทศ สิ่งต่าง ๆ เยือกเย็น ในช่วงต้น คุณได้ยินเด็กๆ เล่าเรื่องราวอันน่าสยดสยองเกี่ยวกับการกระทำอันป่าเถื่อนของทหารญี่ปุ่น และครอบครัวที่เป็นแกนกลางของเรื่องกำลังมองข้ามเศษอาหารที่พวกเขาเหลืออยู่ มันจะแย่ลงเท่านั้นจากที่นั่น เรื่องราวติดตามทาล่า (เฟลิซิตี้ ไคล์ นาปูลี) สาวน้อย ในขณะที่เธอต้องรับมือกับปัญหามากมายที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ประการแรก พ่อของเธอซึ่งถูกสอบสวนเรื่องขโมยทองคำจากญี่ปุ่น หนีไปช่วยเหลือชาวอเมริกัน จากนั้นอาการป่วยของแม่ของเธอ (บิวตี้ กอนซาเลซ) ก็แย่ลงจนไม่สามารถลุกจากเตียงได้

วันหนึ่ง ขณะกำลังเดินอยู่ในป่าต้องห้าม ทาลาบังเอิญไปพบกับสถานที่แปลก ๆ สถานที่แห่งหนึ่งที่เธอบอกว่าสามารถเข้าถึงได้โดยผู้ที่มี "หัวใจบริสุทธิ์" เท่านั้น ด้วยทางเลือกอื่นๆ ไม่กี่ทาง ในที่สุดเธอก็ขอความช่วยเหลือจากนางฟ้าลึกลับ (จัสมิน เคอร์ติส-สมิธ) ที่อาศัยอยู่ที่นั่น สิ่งมีชีวิตที่รู้เกือบทุกอย่างเกี่ยวกับครอบครัวของทาลา ต้องขอบคุณกองทัพสายลับจั๊กจั่น นางฟ้ารักษาโรคของแม่เธอ...แต่มันไม่ได้เป็นไปตามที่ทาล่าหวังไว้ แม่ของเธอยังมีชีวิตอยู่ แต่เธอถูกครอบงำโดยบางสิ่งที่เหนือธรรมชาติและรุนแรง ฉันจะไม่พูดอะไรมากไปกว่านี้เพื่อหลีกเลี่ยงการสปอยล์ แต่สมมุติว่าเธอหิวมาก รีวิวหนังเอเชียเก่าและใหม่