รีวิวแอนิเมชั่น:Trigun Stampede (2023) ไทรกัน สแตมพีด

ฉันเข้าสู่ Trigun เมื่อปี 2544 และฉันก็เข้าสู่นั้น โดยที่ฉันไม่ได้หมายความว่ามันเป็นรายการโปรดของฉัน (เป็น) หรือแม้แต่ว่าฉันทั้งคอสเพลย์และ LARPed Meryl (ซึ่งฉันก็ทำจริงๆ ถ้าคุณจำฉันจาก Otakon LARP 2002 ก็ทักทาย!) สิ่งที่ฉันหมายถึงคือ Trigun คือบุคลิกของฉันทั้งหมดเพียงประมาณหนึ่งปี ในที่สุดมันก็หยุดเป็นทุกสิ่งทุกอย่างของฉันและฉันก็เปลี่ยนการตรึงเครียดมากเกินไป 

แต่ซีรีส์นี้ยังคงมีความสำคัญสำหรับฉันเสมอไม่กี่ปีที่ผ่านมาซื้อมังงะที่เหลือซึ่งฉันไม่เคยสะสมจนหมดและนำปลาเบต้าสีแดงตัวหนึ่งมาให้กับสำนักงานของฉันชื่อ Vash (ฉันทำงานในประกันนิดหน่อย นั่นเป็นเรื่องตลกทั้งหมด) ฉันมักจะคิดถึง Trigun ต่อไป . แต่ในแง่ "สิ่งนี้สำคัญสำหรับฉันเมื่อฉันยังเด็ก" แบบนั้นเรื่องราวเบื้องหลังทั้งหมดนี้คือการบอกว่าเมื่อมีการประกาศ Trigun Stampede ฉันก็ถูกดึงดูดเข้ามาทันที แน่นอนว่าฉันสงสัยเกี่ยวกับรูปแบบศิลปะและความจริงที่ว่ามันเป็นการรีบูตและการไม่มี Milly Thompson แต่ฉันไม่เคยจะดูมันเลย

การรีบูตอนิเมะคลาสสิกในยี่สิบปีต่อมาจะเป็นอย่างไร? Stampede คุ้มค่ากับการชมหรือไม่? หรือเราทุกคนควรจะดูเวอร์ชั่นปี 98 อีกครั้ง? ดี…อย่างที่ฉันบอกไป ฉันเริ่มตอนที่หนึ่งด้วยระดับความเข้าใจที่ดี ตอนที่หกหรือเจ็ดฉันก็กลับมาอีกครั้ง และเมื่อตอนจบฉันรู้สึกประหลาดใจตลอดทั้งฤดูกาล การแสดงมีปัญหาแน่นอน แต่โดยรวมถือว่าดี

ฉันคิดว่าสิ่งที่ฉันประทับใจที่สุดคือการที่พวกเขาอัพเดทซีรีย์นี้ 1998 Trigun รู้สึกหงุดหงิดมาก บางครั้งมันก็โหดร้ายมากระหว่างการแสดงตลกตลก ๆ ในทางตรงกันข้าม หลายสิ่งหลายอย่างเกี่ยวกับ Trigun Stampede ตั้งแต่ทรงผมของ Vash ไปจนถึงการเลือกเพลงกลับนุ่มนวลกว่า โลกไม่ได้นุ่มนวลกว่านี้ และซีรีส์ศัตรูตัวฉกาจ Knives น่าจะโหดร้ายที่สุดเท่าที่เราเคยเห็นมา แต่การแสดงไม่เพียงแต่บอกให้คุณอ่อนโยนและใจดีเท่านั้น แต่ยังแสดงให้คุณเห็นด้วย รีวิวหนังผี หนังสยองขวัญ