รีวิว :Isle of Dogs (2018) ไอลย์ ออฟ ด็อกส์ เกาะเซ็ตซีโร่หมา

 

รูปลักษณ์ของ "นักแสดง" สัตว์ใน "Isle of Dogs" คือคุณสมบัติที่ดีที่สุดของภาพยนตร์เรื่องนี้ ในบางครั้ง มันก็ยากที่จะต้านทานความต้องการที่จะคร่ำครวญถึงขนที่ไม่สมบูรณ์ซึ่งอนิเมเตอร์ของผู้กำกับเวส แอนเดอร์สันแสดงอย่างอุตสาหะ โดยเฉพาะถ้าคุณเป็นคนรักสุนัข เช่นเดียวกับใน “Fantastic Mr. Fox” สิ่งมีชีวิตสต็อปโมชันจะเลียนแบบลักษณะใบหน้าของนักแสดงที่เล่นเป็น เพิ่มความคุ้นเคยอีกชั้นหนึ่ง “Isle of Dogs” ต่างจากผลงานดัดแปลงของโรอัลด์ ดาห์ลตรงที่ไม่ได้มีเรื่องราวที่น่าสนใจ และที่แย่กว่านั้นคือ มีตัวอย่างที่เลวร้ายที่สุดเกี่ยวกับสิทธิพิเศษของผู้กำกับนับตั้งแต่ “The Darjeeling Limited” หนังเรื่องนี้ทำให้ฉันโกรธมาก และสิ่งเดียวที่ฉันรู้สึกผ่อนคลายขณะดูคือการพูดกับตัวเองเงียบๆ ว่า “พวกหมาขนยาวมาก” การเตือนตัวเองถึงเนื้อหาที่ดีที่สุดของภาพยนตร์เรื่องนี้ทำให้ฉันไม่อยากเดินออกมา

แอนเดอร์สันได้รับการบันทึกไว้โดยอ้างถึงอิทธิพลของอนิเมเตอร์ชาวญี่ปุ่นในตำนานอย่าง Hayao Miyazaki ในเรื่อง “Isle of Dogs” ภาพยนตร์อย่าง “Spirited Away” และ “My Neighbor Totoro” ถ่ายทอดวิสัยทัศน์ของญี่ปุ่นของมิยาซากิในรูปแบบที่ทั้งสวยงามและน่าสะพรึงกลัวจนน่าเกรงขาม แม้แต่ในกิจการที่ประสบความสำเร็จน้อยที่สุด ความใส่ใจในรายละเอียดการสร้างโลกก็ยังน่าทึ่ง คุณคงคิดว่าแอนเดอร์สันจะเป็นผู้กำกับที่สมบูรณ์แบบสำหรับการแสดงความเคารพต่อปรมาจารย์ด้านแอนิเมชั่นคนนี้ ไม่มีผู้กำกับคนใดที่ทำงานอยู่ในทุกวันนี้มีแรงผลักดันด้านวิชวลมากไปกว่าแอนเดอร์สัน แต่ต่างจากมิยาซากิผู้อบอุ่น แอนเดอร์สันเป็นผู้กำกับที่เย็นชามาก เขารักษาทุกอย่างให้อยู่ในระยะห่างที่น่าขันของฮิปสเตอร์ที่น่ารำคาญ โดยให้ความสำคัญกับความสวยงามมากกว่าความหมายและบริบท สิ่งนี้อาจใช้ได้ผลในพื้นที่ของภาพยนตร์ที่สร้างขึ้นอย่างพิถีพิถันของแอนเดอร์สันอย่าง “Rushmore” และ “The Royal Tenenbaums” แต่ “Isle of Dogs” ตั้งอยู่ในต่างประเทศซึ่งมีวัฒนธรรมและประเพณีที่แอนเดอร์สันเป็นผู้ควบคุมอย่างไม่ฉลาด ผลลัพธ์ที่ได้มีค่าประจบประแจง

“Isle of Dogs” เกิดขึ้นในการตีความญี่ปุ่นที่ค่อนข้างจะผิดเพี้ยนของแอนเดอร์สัน เป็นสถานที่ที่การระเบิดทุกครั้งจะถูกทำให้ดูเหมือนเมฆรูปเห็ดน่ารัก และการกล่าวสุนทรพจน์ในที่สาธารณะจะมีไฮกุอยู่ด้วยเสมอ นอกจากนี้ยังเป็นสถานที่ที่เพื่อนที่ดีที่สุดของมนุษย์ถูกเนรเทศเนื่องจากการระบาดของ "ไข้หวัดสุนัข" ซึ่งเป็นอันตรายต่อมนุษยชาติ อย่างไรก็ตาม แทนที่จะถูกการุณยฆาต สุนัขที่ติดเชื้อแต่ละตัวจะถูกทิ้งลงบนเกาะที่เต็มไปด้วยขยะซึ่งทำให้นึกถึง "วอลล์-อี" เพื่อเป็นการแสดงความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันกับเจ้าของสุนัขที่สิ้นหวังทั่วเมืองเมกาซากิ นายกเทศมนตรีของเมืองจึงเนรเทศสุนัขของตัวเอง สปอตส์ (ให้เสียงโดย ลีฟ ชไรเบอร์) สปอตส์เป็นสุนัขตัวแรกในบรรดาสุนัขจำนวนมากที่จะอาศัยอยู่ในเกาะแทรช และเป็นคนเดียวที่ได้รับภารกิจช่วยเหลือจากแผ่นดินใหญ่

Atari อายุ 12 ปี (ให้เสียงโดย Koyu Rankin) เป็นวอร์ดของนายกเทศมนตรี เด็กกำพร้าที่พ่อแม่เสียชีวิตในอุบัติเหตุอันน่าเศร้า สปอตเป็นเพื่อนของเขาและรายละเอียดด้านความปลอดภัยของเขา เขาและ Atari สวมหูฟังซึ่งทำหน้าที่เป็นอุปกรณ์ติดตาม Atari วางแผนที่จะใช้หูฟังของเขาเพื่อช่วยเขาค้นหาสัตว์เลี้ยงแสนรักของเขา หลังจากเครื่องบินตกบนเกาะ Atari ได้พบกับกลุ่มสุนัขอัลฟ่าที่ทำหน้าที่เป็นตัวละครหลักของภาพยนตร์เรื่องนี้ พวกเขาเป็นลูกเรือที่มีความหลากหลายและแม้จะเกิดและเติบโตในญี่ปุ่น พวกเขาไม่เข้าใจภาษาญี่ปุ่นเลยรีวิวหนังการ์ตูนแอนิเมชั่น